Decyzją UEFA Polsce i Ukrainie przyznano organizację Mistrzostw Europy w piłce nożnej. Każde z państw-gospodarzy wybrało po cztery miasta, w których odbędą się rozgrywki. Jednym z wytypowanych stadionów jest Stadion Miejski w Poznaniu. W celu przystosowania do rozgrywek, przeszedł on gruntowną przebudowę i modernizację według dyrektyw UEFA.
W tym wpisie poruszymy tematykę zastosowanych rozwiązań konstrukcyjnych, powiemy o użytych materiałach stalowych i opiszemy pokrycie dachowe w Poznańskim Stadionie Miejskim.
Wyzwania stawiane przed konstruktorami
Największym problemem, z jakim musieli się zmierzyć konstruktorzy obiektu był przede wszystkim ograniczony czas na inwestycję - stadion jest na co dzień intensywnie użytkowany i w związku z tym musiał być przywrócony do eksploatacji w jak najkrótszym czasie.
Ogólny zarys obiektu
Wymiary budowli są dosyć pokaźne: w najszerszym miejscu stadion ma 205 metrów, jest wysoki na 58m i długi na 187m. Bryła stadionu to ciekawa forma architektoniczna mieszcząca 45 830 widzów. Docelowo po Mistrzostwach w obiekcie mają być organizowane inne imprezy sportowe i kulturalne.
Konstrukcja stalowa dachu
Konstrukcję nośną dachu oparto o dwie kratownice przestrzenne poprzeczne oparte na żelbetowych podporach w kształcie litery U. Kolejne dwie kratownice są podłużne i mają rozpiętość 135m. Przewidziano je w kierunku prostopadłym do kratownic poprzecznych, które mają największą rozpiętość 175m (kratownica północna) oraz 159,5m (kratownica południowa). Schemat statyczny całości obiektu przedstawiono na rys1. Ze względu na nietypowe ukształtowanie bryły stadionu, konieczne były wcześniejsze badania w tunelu aerodynamicznym. W ten sposób wykluczono możliwość obciążenia klimatycznego na konstrukcję stalową. Przeprowadzono badania przy silnym wietrze oraz dużym obciążeniu śniegiem. Wyniki badań pozwoliły na bezpieczniejsze i ekonomiczniejsze zaprojektowanie konstrukcji.
Główny szkielet nośny
Kratownice poprzeczne skonstruowano jako przekrój trójkątny. Pas ściskany wykonano z dwóch pasów, natomiast dolny pas rozciągany jest pojedynczy. Rozstaw pasa górnego w środkowej części wynosi 9m. Aby zredukować ugięcia, pod pasem rozciąganym zastosowano ściągi kablowe, które redukują również siły poziome działające na trzony żelbetowe. Kratownice podłużne składają się z dwóch pasów górnych oraz z pasów dolnych równoległych do siebie. Przestrzenne kratownice podłużne oparte są na poprzecznych przegubowo. Pionowe kratownice przestrzenne z prowadnicami opierają się na kratownicach podłużnych i poprzecznych. Prowadnice stanowią element przestrzennych kratownic opartych od dołu na żelbetowych słupach, a z drugiej strony na głównej konstrukcji nośnej dachu. Pionowe kratownice zakrzywione składają się z pojedynczego pasa wewnętrznego oraz dwóch prętów pasa zewnętrznego, które rozstawione są w odległości 2m. Całość stanowi przekrój trójkątny kraty przestrzennej. Na prętach kraty łączącej dwa pręty pasa górnego oparta jest prowadnica do mocowania membrany. Całość konstrukcji dachu pokryta będzie membraną, która będzie mocowana do prowadnic biegnących w osiach układów poprzecznych oraz na krawędziach dachu - do łuków skrajnych. Całość membrany będzie wypchnięta ku górze poprzez łuki stalowe oparte na układach poprzecznych.
Obliczenia konstrukcyjne
Projekt konstrukcji stalowej dachu oparto o zaawansowane programy komputerowe, które dokonywały obliczeń. Wykonano wizualizacje węzłów w modelach 3D. Użyte programy to: BOCAD–3D oraz Deep View.
Źródło: „Nowoczesne Hale”
Komantarze: 1
Dodaj komentarz
